Przewodniczący Rady Władysław Bartoszewski

Władysław Bartoszewski
2010-09-09 14:40:03

Pisarz, historyk, dyplomata. Ur. 1922 r. W latach 1941-1944 i 1948-1949 studiował na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego.

Od IX 1940 r. do IV 1941 r. więzień KL Auschwitz. W latach 1942-1945 żołnierz AK. Był działaczem Tymczasowego Komitetu Pomocy Żydom, współzałożycielem Rady Pomocy Żydom "Żegota". W latach 1942-1944 działał w katolickiej organizacji Front Odrodzenia Polski (FOP). Od 1942 r. do 1945 r. pracował w Wydziale Informacji Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK (BIP), równolegle (w latach 1943-1944) w Departamencie Spraw Wewnętrznych Delegatury Rządu RP na Kraj (Komórka Więzienna i Referat Żydowski), współredaktor prasy AK.

Uczestniczył w Powstaniu Warszawskim jako żołnierz AK, zweryfikowany w Londynie w stopniu porucznika. Po wojnie członek PSL (Stanisława Mikołajczyka), współredaktor "Gazety Ludowej". W latach 1945-1946 współpracownik GKBZNwP.

Więzień polityczny w latach 1946-1948 oraz 1949-1954. W 1955 r. uznany za niesłusznie represjonowanego. W latach 1963-1981 był konspiracyjnym współpracownikiem Radia "Wolna Europa".

W latach 1973-1985 wykładał historię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1978 r. był współzałożycielem i wykładowcą Towarzystwa Kursów Naukowych. Członek konspiracyjnego Polskiego Porozumienia Niepodległościowego. W listopadzie 1980 r. współtworzył Komitet Obrony Prześladowanych za Przekonania przy Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność". Internowany w Jaworzu w okresie 13 XII 1981-28 IV 1982. W latach 1983-1990 wykładał - jako profesor nauk politycznych - w Monachium, Eichstaett i Augsburgu. Od IX 1990 r. do III 1995 r. byt ambasadorem RP w Austrii; w 1.1995 i 2000-2001 - ministrem spraw zagranicznych.

Przewodniczący Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej przy Premierze RP, członek i przewodniczący (l. 1990-1999) Międzynarodowej Rady Państwowego Muzeum Oświęcim-Brzezinka, Sekretarz Kapituły Orderu Orła Białego. Od 1969 r. członek zarządu PEN Ciubu (od 1988 r. do 2001 r. - wiceprezes, od 2001 r. - prezes). Posiada tytuły: profesora (nadany w 1983 r. przez rząd Bawarii), doktora honoris causa filozofii (nadany w 1981 r. przez Polski Uniwersytet na Obczyźnie), doktora h.c. nauk humanistycznych (nadany w 1984 r. przez Baltimore Hebrew College w USA), doktora h.c. nauk humanistycznych (nadany w 1996 r. przez Uniwersytet Wrocławski), doktora h.c. Uniwersytetu Filipa w Marburgu (2001 r.) i Uniwersytetu Warszawskiego (2002 r.). Autor około 40 książek i ponad tysiąca artykułów, głównie z zakresu historii II wojny światowej, walk o niepodległość, stosunków polsko-niemieckich i polsko-żydowskich, laureat wielu odznaczeń polskich i zagranicznych. Obywatel Honorowy Państwa Izrael. Otrzymał w Jerozolimie medal "Sprawiedliwy wśród Narodów Świata". Mieszka w Warszawie.