Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa

17.09.2011 r., Warszawa.

Jesteś tu: Strona główna, Aktualności, Wiadomości, 17.09.2011 r., Warszawa. Drukuj

Prezydent RP Bronisław Komorowski.

Wystąpienie Sekretarza Rady OPWiM, dra hab. Andrzeja Krzysztofa Kunerta

Prezes Federacji Rodzin Katyńskich Izabela Sariusz-Skąpska oraz Sekretarz Rady OPWiM dr hab.Andrzej Krzysztof Kunert

Chór Kompanii Reprezentacyjnej Wojska Polskiego

2011-09-17 12:14:26

Uroczyste otwarcie Wystawy Katyńskiej w Muzeum Wojska Polskiego.

W 72. rocznicę agresji ZSRR na Polskę Prezydent RP Bronisław Komorowski otworzył w Muzeum Wojska Polskiego wystawę katyńską pt. „Pamięć nie dała się zgładzić …”, będącą pierwszym pokazaniem projektu ekspozycji stałej w aranżacji Jerzego Kaliny, przygotowywanej do nowej siedziby Muzeum Katyńskiego (Oddziału Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie) w Cytadeli Warszawskiej. W uroczystości wzięli udział m.in. przedstawiciele Kancelarii Prezydenta RP, Sejmu i Senatu RP, Ministerstwa Obrony Narodowej na czele z Ministrem Tomaszem Siemoniakiem, Sztabu Generalnego i Dowództw Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Polskiego, Ordynariatów Polowych, Ministerstwa Sprawiedliwości, Prokuratury Generalnej, Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, władz administracyjnych Województwa Mazowieckiego i Miasta Stołecznego Warszawy oraz licznie reprezentowane Rodziny Katyńskie.

Delegację Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (współorganizatora uroczystości obok Ministerstwa Obrony Narodowej i Muzeum Wojska Polskiego) tworzyli: Sekretarz Andrzej Krzysztof Kunert, Naczelnik Wydziału Prezydialnego Teresa Baranowska, Naczelnik Wydziału Krajowego Adam Siwek, Naczelnik Wydziału Wydawnictw Wojciech Puzyński, pracownicy Wydziału Krajowego Piotr Bartnik, Anna Koszowy i Damian Markowski, pracownicy Wydziału Zagranicznego Regina Piątek i Konrad Puzyński, pracownicy Wydziału Finansów i Kadr Anna Bernat, Dorota Jaroszek i Iwona Mazurowska.

O godz. 12.00 przed budynkiem Muzeum Wojska Polskiego nastąpiło powitanie Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego przez Ministra Obrony Narodowej Tomasza Siemoniaka oraz Dyrektora Muzeum Wojska Polskiego prof. dr hab. Janusza Ciska. Następnie Prezydent dokonał przeglądu Kompanii Reprezentacyjnej Wojska Polskiego i przywitał się z żołnierzami. Po ceremonii powitania przeszedł do namiotu ustawionego na dziedzińcu muzeum, gdzie miały miejsce wystąpienia okolicznościowe.

Przemawiali kolejno: Prezydent RP Bronisław Komorowski, Prezes Federacji Rodzin Katyńskich Izabela Sariusz-Skąpska, Minister Obrony Narodowej Tomasz Siemoniak i Sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa Andrzej Krzysztof Kunert, którego wystąpienie przytaczamy w całości:

„Modlimy się za żołnierzy, żołnierzy Wilna i Lwowa,

Pojmanych w napaści z tyłu, zdradzieckiej i judaszowej,
[...]

Żołnierzy w łagrach śmiertelnych, żołnierzy w bagnach zatrutych,

Żołnierzy w lodach kamiennych, żołnierzy bitych i skutych,

Żołnierzy naszej wolności.

Modlimy się za niewinnych.

To cytat z wiersza «Msza żałobna w katedrze nowojorskiej» wielkiego polskiego poety, Kazimierza Wierzyńskiego. Wiersza napisanego po mszy św. żałobnej w Katedrze Św. Patryka w Nowym Jorku, odprawionej 20 marca 1943 r. przez ks. prałata Józefa Dworzaka, z udziałem 5 000 Polaków, «za spokój duszy setek tysięcy Polaków, których śmierć męczeńska zastała w obozach i więzieniach Rosji Sowieckiej», w tym «siedmiu tysięcy Oficerów Polskich, którzy zginęli w północnych tundrach Syberii» (taki był ówczesny stan wiedzy).

Wiersz został po raz pierwszy opublikowany na łamach nowojorskiego «Tygodnika Polskiego», w numerze datowanym 11 kwietnia 1943 r. Tego samego dnia w Berlinie ogłoszono pierwszy oficjalny niemiecki komunikat Agencji Transocean o odkryciu masowych mogił oficerów polskich w Lesie Katyńskim. Działo się to po trzech latach od zbrodni, po trzech latach bezskutecznych poszukiwań zaginionych oficerów, po trzech latach kłamstw na temat ich losu.

Musiało minąć jeszcze czterdzieści siedem lat kłamstw, by władze ZSRR po raz pierwszy przyznały się do dokonania Zbrodni Katyńskiej. Miało to miejsce dokładnie po upływie pół wieku.

Po następnych dziesięciu latach – w 2000 r. – doczekaliśmy uroczystego otwarcia i poświęcenia trzech pierwszych cmentarzy katyńskich: kolejno w Charkowie (17 czerwca), Katyniu (28 lipca) i Miednoje (2 września). Ten trudny szlak przecierał mój poprzednik, ś.p. Andrzej Przewoźnik.

Jak pisał Feliks Konarski (Ref-Ren):

I tylko pamięć została

Po tej katyńskiej nocy...

Pamięć nie dała się zgładzić,

Nie chciała ulec przemocy.

Taki właśnie tytuł – «Pamięć nie dała się zgładzić..» – nosi otwierana dziś wystawa, stanowiąca projekt stałej ekspozycji Muzeum Katyńskiego już w nowej jego siedzibie na Cytadeli Warszawskiego, która ma zostać otwarta za dwa lata.

Wcześniej – w przyszłym roku – zaprosimy Państwa na otwarcie i poświęcenie czwartego cmentarza katyńskiego w Bykowni pod Kijowem.

W najbliższym czasie przewidujemy także przygotowanie kilku niezwykłych publikacji. Już dziś otrzymujecie Państwo pierwszą z nich, zatytułowaną «Harcerze w bojach 1914-1921». Do wydania reprintu tego fundamentalnego dzieła po dokładnie osiemdziesięciu latach od pierwodruku udało nam się doprowadzić dzięki współpracy ze Związkiem Harcerstwa Rzeczypospolitej w roku stulecia powstania harcerstwa polskiego (a jak wiadomo, polskie harcerstwo to skauting plus niepodległość). Autorem jest inż. Władysław Nekrasz, harcmistrz, komendant Chorągwi Wołyńskiej Związku Harcerstwa Polskiego, kapitan rezerwy Wojska Polskiego. Ranny w kampanii wrześniowej 1939 r. i osadzony w sowieckim obozie jenieckim w Starobielsku, został zamordowany przez NKWD w Charkowie.”

Wystąpienie Sekretarza Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa nagrodzono gromkimi brawami. Uroczystość uświetnił koncert chóru Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego, a zwieńczeniem całości było uroczyste otwarcie wystawy przez Pana Prezydenta Bronisława Komorowskiego.

Na zakończenie uroczystości wszyscy zaproszeni goście otrzymali w prezencie od Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa egzemplarze wspomnianego w wystąpieniu A.K. Kunerta, a wydanego właśnie na ten dzień, reprintu dwutomowego, fundamentalnego opracowania Władysława Nekrasza pt. „Harcerze w bojach. Przyczynek do udziału młodzieży polskiej w walkach o niepodległość ojczyzny w latach 1914-1921”, opublikowanego po raz pierwszy nakładem Głównej Księgarni Wojskowej w Warszawie w latach 1930-1931.

Edycja ta była wspólnym dziełem Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej i Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa na jubileusz stulecia harcerstwa polskiego. Autor „Przedsłowia”, Sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa Andrzej Krzysztof Kunert, przytaczając w całości specjalny rozkaz do harcerzy Naczelnego Wodza Józefa Piłsudskiego i Protektora Związku Harcerstwa Polskiego z dnia 29.06.1921 r., zakończył swój tekst słowami:

„Księga Władysława Nekrasza dostarcza nam mnóstwa dowodów na prawdziwość przytoczonej wyżej tak wysokiej oceny «czynnego i chwalebnego» udziału harcerzy w walkach o niepodległość ojczyzny w latach 1914-1921 dokonanej przez Naczelnego Wodza. Na harcerską wierność nakazowi, zapisanemu w drugim punkcie Prawa Skautowego (Harcerskiego), w wersji obowiązującej w latach 1914-1939: «Skaut (Harcerz) służy wiernie Ojczyźnie». Na prawdziwość zawołania z harcerskiego hymnu: «Wszystko co nasze, Polsce oddamy”.

Ćwierć wieku później kolejne pokolenie harcerzy – pokolenie «Kamieni na szaniec» Aleksandra Kamińskiego, pierwsze urodzone w niepodległej Drugiej Rzeczypospolitej i ostatnie walczące z bronią w ręku – wszystkie powyższe twierdzenia swoją postawą w czasie drugiej wojny światowej potwierdziło w stopniu i w skali wcześniej nie do wyobrażenia.”