Skład Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa

Jesteś tu: Strona główna, O Radzie, Skład Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa Drukuj
2011-12-19 10:09:37


BARTOSZEWSKI Władysław; przewodniczący Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (od VI.2001), pisarz, historyk, dyplomata; ur. 19 lutego 1922, Warszawa; żonaty (Zofia Makuch), syn (Władysław Teofil, ur. 1955). Studia: Wydz. Humanistyczny Uniwersytetu Warszawskiego 1941-44, 1948-49. Więzień Oświęcimia 1940-41; żołnierz AK 1942-45: uczestnik powstania warszawskiego, współredaktor prasy AK, działacz Tymczasowego Kom. Pomocy Żydom, a następnie Rady Pomocy Żydom w Polsce, z-ca kier. Referatu Żydowskiego w Departamencie Spraw Wewnętrznych Delegatury Rządu na Kraj, referent w Komórce Więziennej Delegatury Rządu (dokumentacja zbrodni hitlerowskich), działacz Frontu Odrodzenia Polski; red.: czas. konspiracyjnego „Prawda Młodych” 1942-44 i „Gazety Ludowej” 1946; współpracownik GKBZHwP 1945-46; więzień polityczny 1946-48, 1949-54, uznany za niesłusznie skazanego 1955; „Tygodnik Powszechny” w Krakowie, red. 1957; tyg. „Stolica”, red. 1957-60; Wydz. Nauk Humanistycznych KUL, st. wykładowca 1973-85; współzałożyciel Tow. Kursów Naukowych 1978 i wykładowca „Uniwersytetu Latającego” 1978-90; współzałożyciel i członek Kom. Obrony Więzionych za Przekonania przy KK NSZZ „Solidarność” 1980; internowany XII.1981–IV.1982; prof. nauk politycznych Uniwersytetu w Monachium, Eichstaett i Augsburgu 1983-84, 1985-90; ambasador RP w Austrii 1990-95; min. spraw zagr. 1995, 2000-01. Członek: Międzynarodowej Rady Państwowego Muzeum Oświęcim-Brzezinka (przew. 1990-99), Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej przy Premierze Rządu RP (przew. 2000), członek: Inst. Józefa Piłsudskiego w Nowym Jorku (czł. rzecz.) 1984, Institut for Polish-Jewish Studies, Oxford 1984. Członek: Ligi do Walki z Rasizmem (współzałożyciel i czł. Zarządu) 1946. PSL 1946, SDP 1946-82, ZLP 1972-83, SPP 1989, PEN Clubu (czł. Zarządu 1969-90, sekr. generalny 1972-81, wiceprezes 1988-2001, prezes 2001-), Tow. Przyjaciół Książki (prezes Zarządu Oddz. Warszawskiego 1969-73), Stow. Bibliotekarzy Polskich (czł. Prezydium ZG 1972-76, Tow. Przyjaźni Polska-Izrael (przew. 1996-). Nagroda Za Zasługi dla Kultury Narodowej przyznana przez Klub Krzywego Koła w Warszawie 1962, Nagroda Koła AK (W. Brytania) 1967, Nagroda Fundacji Alfreda Jurzykowskiego (USA) 1968, I nagroda tyg. „Polityka” 1968, (zespołowa) 1975, Nagroda Honor. Tow. Miłośników Historii i Tow. Przyjaciół Warszawy 1968, Nagroda im. Ludwika Kona, Londyn 1971, Nagroda Naukowa Sekr. Wydz. Nauk Społecznych PAN 1975, Nagroda im. Mieczysława Lepeckiego przyznana przez Polski PEN Club 1975, Pierścień Honor. PEN Clubu Austrii 1977, Nagroda im. Johanna Gottfrieda Herdera, Wiedeń 1983, Nagroda Pokoju Księgarstwa Niemieckiego 1986; medal i tytuł Sprawiedliwy wśród Narodów Świata (Izrael) 1963, Złoty Medal Gustawa Stresemana (Niemcy) 1996; Wielka Odznaka Honor. na Wstędze za Zasługi dla Republiki Austrii 1995; Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami 1944, Krzyż Walecznych 1944, Krzyż Komandorski z Gwiazdą OOP, Londyn 1986, Wielki Krzyż Orderu Zasługi RFN 1991, Krzyż Honor. za Naukę i Sztukę I kl. Republiki Austrii 1993, Order Orła Białego 1995, Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą Orderu Zasługi RFN 1997, Wielki Krzyż Zasługi Cywilnej Królestwa Hiszpanii 2000, krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Republiki Węgierskiej 2001, Krzyż Komandorski Orderu W. Księcia Gedymina Republiki Litwy 2002, Krzyż Mariański I kl. Republiki Estonii 2002; Obywatel Honor. Państwa Izrael 1991, Obywatel Honor. Miasta Stołecznego Warszawy 1999, czł. honor. Światowego Zw. Żołnierzy AK 1996, czł. honor. Stowarzyszenia ZAIKS 2002; doktor h.c.: Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie (PUNO) w Londynie 1981, Hebrew College w Baltimore 1984, Uniw. Wrocławskiego 1996, Uniw. Philippa w Marburgu 2001, Uniw. Warszawskiego 2002. Twórczość: utwory lit., eseje i artykuły; publikacje w czas., m.in. debiut w „Prawdzie Młodych” (konspiracyjny) 1942, „Twórczość” 1961; książki i monografie, m.in.: Egzekucja publiczne w Warszawie w l. 1943-1944 „Biuletyn Gł. Komisji Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce” 1946, Organizacja Małego Sabotażu „Wawer” w Warszawie (1940-44) 1966, Ten jest z ojczyzny mojej. Polacy z pomocą Żydom 1939-45 (z Zofią Lewin) 1967, Warszawski pierścień śmierci 1939-44 1957, 1970 (wyd. ang. 1968 i niem 1969), Palmiry 1969, 1976, Straceni na ulicach miasta. Egzekucje w Warszawie 16.X.1943–26.VII.1944 1970, Prasa Powstania Warszawskiego. Zarys historyczno-bibliograficzny „Rocznik Warszawski” 1972, Ludność cywilna w Powstaniu Warszawskim. Prasa, druki ulotne i inne publikacje powstańcze 1974, 1859 dni Warszawy 1974, Polskie państwo podziemne 1980, Los Żydów Warszawy 1939-1943 1983, Das Warschauer Ghetto wie es wirklich war. Zeugenbericht eines Christen 1983 (wyd. amer. i ang.), Dni walczącej Stolicy. Kronika Powstania Warszawskiego 1984, Syndykat zbrodni (pod pseud. ZZZ) 1986, Uns eint vergossenes Blut. Juden und Polen in der Zeit der Endlösung 1987, Na drodze do niepodległości 1987, Erfahrungen meines Lebens. Es lohnt sich anständing zu sein 1989, Warto być przyzwoitym. Teksty osobiste i nieosobiste 1990, Kein Frieden ohne Freiheit. Betrachtungen eines Zeitzeugen am Ende des Jahrhunderts 2000, Ponad podziałami. Wybrane przemówienia i wywiady – lipiec-grudzień 2000 2001, Wspólna europejska odpowiedzialność. Wybrane przemówienia i wywiady, styczeń-lipiec 2001. Hobby: bibliofilstwo. Mieszka w Warszawie.

BERGMAN Eleonora – architekt, historyk sztuki, ur. 1947 r., ukończyła Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej. W 1997 r. obroniła doktorat w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1991 r. pracownik Żydowskiego Instytutu Historycznego, a od 2009 r. jego dyrektor. Współpracuje m.in. z Instytutem Sztuki Polskiej Akademii Nauk i World Monuments Fund. (Światowa Fundacja na rzecz Zabytków) w Nowym Jorku, United States Commission for the Preservation of America’s Heritage Abroad (Komisja Stanów Zjednoczonych d/s Ochrony Dziedzictwa Amerykańskiego Zagranicą) w Waszyngtonie, a także Zakładem Historii i Kultury Żydów w Polsce Uniwersytetu Jagiellońskiego. Stypendystka ICCROM (International Centre for the Study of the Preservation and the Restoration of Cultural Property – Międzynarodowy Instytut Badań nad Ochroną i Konserwacją Dóbr Kultury) w Rzymie i Memorial Foundation for Jewish Culture (Fundacja na rzecz Kultury Żydowskiej) w Nowym Jorku. Członkini: SARP (Stowarzyszenie Architektów Polskich), ISJM (International Survey of Jewish Monuments), PTSŻ (Polskie Towarzystwo Studiów Żydowskich, sekretarz), ICOMOS (International Council on Monuments and Sites), Międzynarodowy zespół ekspertów d/s realizacji Oświęcimskiego Strategicznego Programu Rządowego i planu zarządzania zespołu dawnych obozów Auschwitz-Birkenau jako Miejsca Światowego Dziedzictwa. Mieszka w Warszawie.

BRYDOWSKA Krystyna z domu Miszczak(ur.1935)- p.o. Prezesa Federacji Rodzin Katyńskich,Córka Feliksa Miszczaka, osadzonego w sowieckim obozie jenieckim w Ostaszkowie i zamordowanego w Kalininie (Twerze). Absolwentka Politechniki Warszawskiej (1960). Od 1961 r. pracowała w Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego „Budomontaż", od 1966 r. w Warszawskim Przedsiębiorstwie Budowy Elektrowni i Przemysłu „Beton-Stal" (w latach 1993-1995 przewodnicząca zakładowej organizacji NSZZ „Solidarność"), a w latach 1998-2009 w Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (była m.in. koordynatorem budowy Polskich Cmentarzy Wojennych w Katyniu, Miednoje i Charkowie). Od 1993 r. we władzach Warszawskiej Rodziny Katyńskiej, od 1997 r. we władzach Federacji Rodzin Katyńskich (obecnie wiceprezes i p.o. prezesa).

Dr CYWIŃSKI Piotr (ur.1972) - Dyrektor Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau,W latach 1982-1993 mieszkał w Szwajcarii i we Francji wraz z przebywającym tam na emigracji politycznej swoim ojcem, Bohdanem Cywińskim. Absolwent Uniwersytetu Humanistycznego w Strasburgu (1993) i Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1995), historyk mediewista, doktor w Instytucie Historii PAN (2001). W latach 1996-2000 był wiceprezesem, a w latach 2000-2010 prezesem Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie. Współtwórca i następnie przewodniczący Forum Świętego Wojciecha (2002-2009), współorganizator Zjazdów Gnieźnieńskich (2003, 2004 i 2005). W latach 2004-2008 był prezesem na Europę światowej federacji intelektualistów katolickich Pax Romana. Od 2000 r. członek i w latach 2000-2006 Sekretarz Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej, od 2006 r. dyrektor Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau i jednocześnie od 2009 r. prezes Fundacji Auschwitz-Birkenau. Współtwórca Międzynarodowego Centrum Edukacji o Auschwitz i Holokauście i wiceprezes jego Rady, wiceprzewodniczący Rady Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi, członek Rady Muzeów przy ministrze kultury i Rady Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.

DMITRÓW Edmund, prof. dr hab., Uniwersytet w Białymstoku, urodzony 1949 roku, jest historykiem i politologiem. Pracował w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, jako członek Instytutu Pamięci Narodowej, jako zastępca przewodniczącego Fundacji "Polsko-Niemieckie Pojednanie", a od 2002 roku w Centrum Polskiej Akademii Nauk w Berlinie. Autor książek: Bilans otwarcia, Obraz Rosji i Rosjan w propagandzie narodowych socjalistów 1933-1945 : stare i nowe stereotypy, Konsekwencje drugiej wojny światowej dla Polski i Niemiec, Niemcy i okupacja hitlerowska w oczach Polaków : poglądy i opinie z lat 1945-1948,

FINDEISEN Władysław– prof. dr hab., automatyk, żołnierz AK. Ur. 1926 r., ukończył Politechnikę Warszawską, wieloletni kierownik Katedry, a następnie dyrektor Instytutu Automatyki PW, w latach 1981-1985 rektor PW, członek rzeczywisty i wiceprezes PAN. Uczestnik obrad plenarnych Okrągłego Stołu oraz obrad w Podzespole ds. Nauki, Oświaty i Postępu Technicznego, członek Komitetu Obywatelskiego przy Przewodniczącym NSZZ Solidarność, Społecznej Rady Prymasowskiej, Rady Krajowej Stowarzyszenia Wspólnota Polska, były senator RP. Autor wielu publikacji naukowych. Mieszka w Warszawie. Reprezentuje środowisko b. żołnierzy Baonu AK „Zośka”.

GUZDEK Józef (ur. 18 marca 1956 w Wadowicach) – polski biskup rzymskokatolicki, doktor teologii z zakresu homiletyki, biskup pomocniczy krakowski w latach 2004–2010, biskup polowy Wojska Polskiego od 2010. Święcenia kapłańskie przyjął 17 maja 1981 z rąk kardynała Franciszka Macharskiego. W latach 1994–1998 był prefektem Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej. Ukończył studia doktoranckie na Wydziale Teologicznym Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. W kwietniu 1998 nadano mu stopień doktora teologii. Od czerwca 1999 do 11 września 2001 był dyrektorem Wydawnictwa św. Stanisława BM Archidiecezji Krakowskiej. We wrześniu 2001 został mianowany przez kardynała Franciszka Macharskiego rektorem Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej.14 sierpnia 2004 wspólnie z Janem Zającem został mianowany przez papieża Jana Pawła II biskupem pomocniczym archidiecezji krakowskiej. Sakrę biskupią przyjął 15 września 2004 w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. Czwartego grudnia 2010 papież Benedykt XVI mianował go biskupem polowym Wojska Polskiego na miejsce zmarłego w katastrofie smoleńskiej bp. Tadeusza Płoskiego. Ingres do katedry polowej odbył się 19 grudnia 2010.

HERNIK Teresa (ur.1956)-Absolwentka Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Od 1980 r. kierownik Wydziału Ceramicznego w Spółdzielni Rękodzieła Ludowego i Artystycznego, w latach 1983-1986 nauczycielka w szkole podstawowej. Harcmistrzyni, w Związku Harcerstwa Polskiego kolejno: komendantka Hufca Białystok (1987-1988), komendantka Chorągwi Białostockiej (1990-1999), od 2000 r. zastępczyni Naczelnika, a w latach 2005-2008 Naczelnik ZHP. W latach 2005-2008 członkini Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Obecnie współprzewodnicząca Rady Działalności Pożytku Publicznego.

HOZAKOWSKI Bolesław – kombatant, żołnierz Armii Krajowej, ur. 1923 r., członek Rady Naczelnej oraz wiceprezes Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Współinicjator wielu akcji upamiętniających działalności AK w całym kraju. W 2005 r. członek Komitetu Honorowego Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich, a w 2007 roku członek Komitetu Honorowego Poparcia Prawa i Sprawiedliwości w wyborach parlamentarnych. Odznaczony Krzyżem Komandorskich Orderu Odrodzenia Polski. Desygnowany przez Prezydenta RP. Mieszka w Warszawie.

KAMIŃSKI Andrzej – dr medycyny, lekarz. Ur. 1944 r. we Lwowie, ukończył Akademię Medyczną we Wrocławiu. Pracuje jako lekarz we wrocławskim szpitalu MSWiA. Był współzałożycielem Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich. Od wielu lat jest Prezesem Zarządu Głównego TMLiKPW. Redaktor organu Towarzystwa pn. „Semper Fidelis”, członek Federacji Organizacji Kresowych, aktywny uczestnik starań o odbudowę Cmentarza Orląt Lwowskich. Mieszka we Wrocławiu. Reprezentuje środowiska mieszkańców Lwowa i dawnych kresów wschodnich II RP.

KARŁOWICZ Dariusz – dr. filozofii, ur. w 1964 r., ukończył Wydział Filozofii Akademii Teologii Katolickiej, doktoryzował się w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. Współautor wystawy Bohaterowie naszej wolności. Współpracownik wielu pism, m.in. „Życie” i miesięcznika „Znak”, autor książek z zakresu filozofii. Pracuje w Warszawskim Hospicjum dla dzieci niewidomych. Mieszka w Warszawie. Reprezentuje młode pokolenie zajmujące się problematyką pamięci narodowej.

KOJ Piotr – członek Rady. Historyk, działacz harcerski. Ur. 1962., absolwent Wydziału Nauk Społecznych (kierunek historia) Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (1987 r.), a także podyplomowych studiów w zakresie administracji i zarządzania oraz historii. W latach 1985-1990 nauczyciel; od 1990 r. wicedyrektor, a następnie dyrektor (od 1995 r.) Zespołu Ogólnokształcących Szkół Społecznych w Bytomiu. W latach 1969-1989 w ZHP, w latach 1981-1982 działacz Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Od 1989 r. członek-założyciel Społecznego Towarzystwa Oświatowego na Górnym Śląsku. W Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej od 1989 r. W latach 1990-1991 Komendant Górnośląskiego Okręgu ZHR, od 1991 r. członek Rady Naczelnej. Obecnie przewodniczący ZHR. Mieszka w Bytomiu.

KRZYŻANOWSKA Olga – lekarz, Senator RP. Ur. 1929 r., ukończyła studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Gdańsku. Od 1980 r. członek NSZZ „Solidarność”, w l. 1980-89 członek Krajowej Komisji Zdrowia. Poseł na Sejm X kadencji oraz I i II kadencji, była m.in. wicemarszałkiem Sejmu, kierowała komisją Tradycji Niepodległościowych w Sejmie II kadencji, związana ze środowiskami kombatanckimi. Mieszka w Gdańsku. Reprezentuje środowiska kombatantów z terenu Wileńszczyzny.

KUNERT Andrzej Krzysztof – Sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, historyk, publicysta. Ur. 1952 r., ukończył Wydział Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego. Redaktor w Instytucie Wydawniczym PAX i redaktor naczelny Wydawnictwa „Bellona”. Założyciel i prezes Fundacji Archiwum Polski Podziemnej 1939-1956. Autor wielu prac naukowych z dziejów Polskiego Państwa Podziemnego i dziejów najnowszych Polski. Mieszka w Warszawie. Reprezentuje Fundację Archiwum Polski Podziemnej 1939-1956 i środowiska naukowe.

MARESCH Eugenia – ur. 1935 r. w Kuropolu. Fizyk, publicystka, członek wielu organizacji i instytucji emigracyjnych. Wieloletni pracownik Biblioteki Polskiej w Londynie, Sekretarz Rady Dziedzictwa Archiwalnego, Polskiego Towarzystwa Historycznego w Wielkiej Brytanii, członek Polsko-Brytyjskiej Komisji ds. archiwów wywiadu polskiego w czasie II wojny światowej. Autorka wielu publikacji i opracowań z dziejów najnowszej historii Polski. Członek Naczelnictwa ZHP na emigracji, od 2004 roku wiceprezes Polskiej Fundacji Kulturalnej w Londynie. Mieszka i działa w Londynie.

MÜNNICH Krzysztof – ur. 1923 r. w Warszawie. Ukończył Korpus Kadetów Nr 1 Marszałka Józefa Piłsudskiego we Lwowie. W latach 1942-1948 odbył studia wyższe w zakresie architektury w The Glasgow School of Architecture oraz w zakresie urbanistyki w School of Planning and Research for Regional Development w Londynie. Pracował zawodowo jako inżynier architekt – urbanista m.in. w Wielkiej Brytanii, Kanadzie i USA. Działał w organizacjach emigracyjnym, m.in. na rzecz Skarbu Narodowego w Wielkiej Brytanii i USA, był współzałożycielem „Solidarity Support Committee of Western Massachusetts; członek Instytutu Józefa Piłsudskiego w Londynie, jest Sekretarzem Zarządu Instytutu i kierownikiem Muzeum JJP.

OLEKSIAK Stanisław (ur.1924)-Uczeń Gimnazjum Kupieckiego w Siedlcach, świadectwo dojrzałości otrzymał w czasie okupacji na tajnych kompletach (1942). Żołnierz Kedywu Armii Krajowej od 1943 r. w Obwodzie Sokołów Podlaski AK, w 1943 r. - oddziału partyzanckiego Konfederacji Narodu i następnie III batalionu 77. pułku piechoty AK, uczestnik operacji „Ostra Brama" (walki o Wilno), od 1944 r. dowódca oddziału dyspozycyjnego Komendy Obwodu Bielsk Podlaski AK. Dwukrotnie więziony, wyszedł ostatecznie na wolność w grudniu 1954 r. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego.Od 1955 r. pracował w Instytucie Wydawniczym PAX, a od 1960 r. na różnych stanowiskach w „Inco-Veritas" (ostatnio jako dyrektor Zakładu Chemii Budowlanej „Inco"). W 1993 r. przeszedł na emeryturę. Od 1993 r. skarbnik, w latach 1996-1999 i 2005-2008 wiceprezes, zaś od maja 2010 r. prezes Zarządu Głównego Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Inwalida wojenny III grupy.

SALIJ Jacek – dominikanin, prof. dr hab. teolog, pisarz, publicysta. Ur. 1942 r., ukończył m.in. Kolegium Filozoficzno-Teologiczne Dominikanów w Krakowie, studia komplementarne w Warszawie; pobyt naukowy na Uniwersytecie Katolickim w Louvain-La Neuve (Belgia). Kierownik Katedry Teologii Dogmatycznej w ATK w Warszawie, członek Sekcji Dogmatycznej Teologów Polskich, Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego, członek Pen-Clubu. Autor wielu książek i publikacji. Mieszka w Warszawie. Znawca religii i problemów teologicznych.

SUCHCITZ Andrzej – ur. w Londynie w 1959 roku. Doktor nauk historycznych i archiwista. Kawaler Orderu Polonia Restituta (VIII 2001). Ukończył historię na Uniwersytecie Londyńskim. W 2004 r. obronił pracę doktorską na WSP w Częstochowie. W latach 1983-1988 z-ca kierownika, a od 1989 r. kierownik Archiwum Instytutu Polskiego i Muzeum im. gen. Sikorskiego. Autor, współautor, redaktor i współredaktor kilkunastu książek z zakresu historii Polski (1914-1990). Jest członkiem Rady Dziedzictwa Archiwalnego, Polskiego Towarzystwa Historycznego w Wielkiej Brytanii, Królewskiego Towarzystwa Historycznego w Wielkiej Brytanii (Fellow of the Royal Historical Society) oraz komitetów redakcyjnych czasopism „Teki Historyczne” i „Mars”.

SZILING Jan – prof. dr hab., historyk. Ur. 1939 r. Pracownik naukowo-dydaktyczny Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, od 1999 roku Prodziekan Wydziału Nauk Historycznych. Opublikował ponad 100 prac naukowych, w tym m.in. nt. polityki okupanta niemieckiego wobec Kościoła katolickiego i innych związków wyznaniowych na „ziemiach wcielonych” i w Generalnej Guberni oraz syntezę dziejów okupacji niemieckiej na Pomorzu Gdańskim. Znawca dziejów najnowszych, specjalizujący się głównie w historii II wojny światowej. Zaangażowany w pracę społeczną; Przewodniczący Rady Naukowej Muzeum Stutthof, Wiceprzewodniczący Wojewódzkiego Komitetu Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa Województwa Kujawsko-Pomorskiego, członek Rady Archiwum Fundacji Armii Krajowej w Toruniu. Mieszka w Toruniu.

ŻUCHOWSKI Piotr (ur.1964)-Ukończył studia w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu (1988), a także studia podyplomowe w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Olsztynie (organizacja i zarządzanie oświatą) i w Wyższej Szkole Bankowej w Poznaniu (inwestycje kapitałowe). Nauczyciel i dyrektor Szkoły Podstawowej w Sztymbarku koło Iławy, od 1995 r. dyrektor Zespołu Obsługi Szkół Samorządowych Gminy Iława, od 1998 r. kolejno radny Rady Powiatu Iławskiego, członek Zarządu Powiatu Iławskiego i wicestarosta iławski, od 2003 r. wicemarszałek Województwa Warmińsko-Mazurskiego. Członek Rady Naczelnej Polskiego Stronnictwa Ludowego. Od 2007 r. podsekretarz stanu i od 2008 r. sekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego.